بنام او که خالق یاس ونرگس است

یا رب المهدی بحق المهدی اشف صدر المهدی بظهور الحجت

ای روح دعا سلام مهدی

1170 بهار وخزان گذشت ونیامدی، سالهاست نگاهم پشت پنجره ای که متعلق به فرداست قاب گردیده وگرد وغبار هجران برآن سایه افکنده

عمری است که برای آمدنت بی قرارم. یابن الزهرا،ببین از فراقت سخت بارانیم. ببین ثانیه ها چگونه از هجر تو بغض کرده وبه هق هق افتاده اند.

آقا جان!حیف نیست ماه شب چهادره پشت ابرهای تیره وپاره پاره پنهان بماند،حیف نیست دیده را شوق وصا ل باشد ولی فروغ دیده نباشد.

بیا وقرار دل بیقرارم شو. بیا وصداقت آینه را به زلال آبی نگاهت پیوند بزن، بیا تا سر به دامانت بگذارم وعقده های چندین ساله ام را باز کنم، تو که معنای سبز لحظه هایی بیا تو که ترنم الطاف حق تعالی بیا...

بیا که از هجرت چون اسپندی بر آتشم، یوسف فاطمه! کی طنین دلنواز انا بقیه ا... تو از کعبه مقصود جانها را معطر می نماید، کی کعبه به خود می بالد وزمین بر قامت دلربایت طواف عشق می گزارد وجان در سعی وصفای نگاه تو محرم می شود ومناسک حج وقربان را بجای می آورد، برای آمدنت تمام دلهای عشاق دنیا را به ضریح چشمهای قشنگ وعباس گونه ات گره زده ایم ودر مراسم اعتکاف شبهای فراق برای گرفتن حاجتمان دست به دعا برداشته ایم، آقا جان برای آن لحظه که سبز پوش با پرچم یالثارات الحسین در انتهای افق غباری بپا می شود وتو با ذوالفقار حیدر وسوار بر اسب سفید قصه ها می آیی لحظه ها را بدست باد می سپارم

بگذار صادقانه بگویم که کهانسالترین آرزوی دلم آرزوی وصال توست! آرزویی که برای بدست آوردنش تمام کلافهای عمرم را به بازار معشوق فروشان برده ام وخودم را در جرگه خریداران یوسف زهرا(س) قرار داده ام

نازنینم! تو زیبا ترین دلیل برای شبهای قدر وشب زنده داریهای منی تو ضیاعین ودلیل امن یجیب منی

اﻣﺎم اﻣﯿﺮاﻟﻤﺆﻣﻨﯿﻦﻋﻠﯿﻪ اﻟﺴﻼم درﺟﻮاب ﺻﻌﺼﻌﮥ ﺑﻦﺻﻮﺣﺎنﮐﻪ از ﯾﺎرانآنﺣﻀﺮت ﺑﻮد در ﺑﺎب دﺟﺎلوﺧﺮوﺟﺶ، ﺑﻪ ﻧﺸﺎﻧﻪ ﻫﺎﯾﯽاز ﻇﻬﻮر آﻗﺎﺣﻀـﺮت ﺑﻘﯿـﮥ اﷲﻓﯽاﻻرﺿـﯿﻦارواﺣﻨﺎ ﻟﻪ اﻟﻔـﺪاء ﺑﯿﺎﻧﺎﺗﯽﻓﺮﻣﻮدﻧـﺪﮐﻪ اﺟﻤﺎﻻﺑﻪ ﻋﺮضﺧﻮاﻧﻨـﺪﮔﺎنﻋﺰﯾﺰ ﻣﯽرﺳﺪ. اﺑﺘﺪا اﻣﺎم اﺷـﺎره ﻓﺮﻣﻮدﻧـﺪﮐﻪ ﻫﻤﻪ ﻋﻠﻮم از آنﺧﺪاوﻧـﺪﺑﺰرگاﺳﺖ (واﷲ ﻣﺎ اﻟﻤﺴﺆلﻋﻨﻪ ﺑﺎ ﻋﻠﻢﻣﻦاﻟﺴﺎﺋﻞ)، واﻻﯾﮑﯽاز ﻣﺴـﻠﻤﺎت ﻣﺬﻫﺐ ﺷﯿﻌﻪ اﯾﻦاﺳﺖ ﮐﻪ داﻧﺶاﻣﺎم ﻣﻌﺼﻮم و ﺑﺮﮔﺰﯾﺪه ازﻃﺮفﺧﺪاوﻧﺪﻋﺎﻟﻢ،ﻧﺎﻣﺤﺪوداﺳﺖ؛ﯾﻌﻨﯽ ازﮔﺬﺷﺘﻪ وآﯾﻨﺪه وﺣﺎل اﻃﻼع دارد،آنﻫﻢﺑﺎ ﻗﺮﯾﻨﻪ «ﺳـﻠﻮﻧﯽﻗﺒﻞانﺗﻘﻘـﺪوﻧﯽ» (ﺑﭙﺮﺳـﯿﺪاز ﻣﻦﭘﯿﺶاز آﻧﮑﻪ دﯾﮕﺮ ﻣﺮا ﻧﯿﺎﺑﯿـﺪ)، واﻻﻻزﻣﻪ اش ﯾﺎ ﺗﻨﺎﻗﺾﯾﺎ ﺗﻬﺎﻓﺖ در ﮐﻼم اﻣـﺎم اﺳﺖ. از ﯾـﮏﺳـﻮ ﻣﯽﻓﺮﻣﺎﯾـﺪﻫﺮﭼﻪ ﻣﯽﺧﻮاﻫﯿـﺪﺗـﺎ ﻣﻦﻣﯿـﺎنﺷـﻤﺎ ﻫﺴـﺘﻢاز ﻣﻦﺑﭙﺮﺳـﯿﺪو ازﺳـﻮيدﯾﮕﺮ ﻣﯽﻓﺮﻣﺎﯾـﺪدر ﻧﺪاﻧﺴﺘﻦ، ﻣﻦﻫﻢﻣﺜﻞﺷﻤﺎ ﻫﺴﺘﻢ. ﻣﻤﮑﻦاﺳﺖ ﻧﻈﺮ آﻗﺎ اﻣﯿﺮاﻟﻤﺆﻣﻨﯿﻦاﯾﻦﺑﺎﺷﺪﮐﻪ ﻣﺮدم در ﭘﯿﺸﮕﺎهﺧﺪاوﻧﺪﻫﻤﻪ ﻣﺴﺎويﻫﺴﺘﻨﺪ. ﺑﻨﺎﺑﺮاﯾﻦ ﻋﻠﻢﻣـﺎ ﻫﻢازﺟـﺎﻧﺐ ﺧﺪاوﻧـﺪاﺳﺖ ﮐﻪ اﮔﺮ ﻧﻤﯽداد ﻣﻦﻫﻢﻣﺜﻞﺷـﻤﺎ ﺑﻮدم. اﺟﻤﺎﻻﺑﻪ اﺻﻞﻣﻄﻠﺐ ﺗﻮﺟﻪ ﻓﺮﻣﺎﯾﯿـﺪ.

مسجد براثا واقع در غرب بغداد مسجدي است بسيار باعظمت كه هفتاد پيامبر در آن نماز خوانده اند. در اين روايت، پيامبر خدا صلي الله عليه و آله پس از ذكر موقيعت اين مسجد، خراب شدن آن را يكي از فتنه هاي پيش از ظهور بيان فرموده اند. خلاصه روايت از اين قرار است كه مسجدي را در حيات پيامبر صلي الله عليه و آله شبانه خراب كردند. اصحاب ناراحت شدند، آن حضرت فرمودند:
لا تنكروا ذلك فان هذا المسجد يعمر ولكن اذا هدم مسجد براثا بطل الحج قيل له و اين مسجد براثا هذا قال في غربي الزوارء من ارض العراق صلي فيه سبعون نبيا و وصيا و آخر من يصلي فيه هذا و اشار بيده الي مولانا علي بن ابي طالب عليه السلام.
منكر نشويد اين را زيرا كه اين مسجد آباد مي شود، اما اگر مسجد براثا خراب شود (كنايه از اهميت مسجد است) زيانهايي در بر دارد كه از جمله آن تعطيل شدن برنامه حج است. عرض كردند: اين مسجد در كجا قرار گرفته است؟ فرمودند: در غرب زوراء (بغداد) از زمين عراق. هفتاد پيامبر در اين مسجد نماز خوانده اند و آخر كسي كه در آن نماز مي خواند علي بن ابي طالب عليه السلام است.
رسول گرامي اسلام صلي الله عليه و آله بعد از خودشان براي امت اسلامي از سه عامل مي ترسيدند:
1. لغزش عالم و دانشمند كه قدرت تخريبي آن از صدها بمب اتمي بيشتر است. زيرا لغزش عالم عقايد و افكار مردم را مسموم مي كند و آنها را براي ابد از بين مي برد، اما اثر بمبهاي اتمي فقط مربوط به جسم است.
2. حكم حاكم ستمگر كه بر مبناي خلاف حق صادر مي شود.

امام صادق عليه السلام از وجود مبارك رسول اكرم صلي الله عليه و آله درباره مقام منتظران ظهور و علاقه مندان به ساحت قدس حضرت بقيه الله روحي له الفداء و آباء گرامي اش چنين نقل فرموده اند:
طوبي لمن ادرك قايم اهلبيتي و هو مقتد به قبل قيامه يتولي وليه و يتبراء من عدوه و يتولي الايمه من قبله اوليك رفقايي و ذووا ودي و مودتي و اكرم امتي علي و اكرم خلق الله علي.
خوشا به حال كساني كه قايم از اهل بيت مرا درك كنند و اقتداي به آن حضرت مي كنند (فرمانبرداري) پيش از قيامش، دوستان او را دوست مي دارند و با دشمنانش دشمن اند و از آنها تبرا مي جويند و ايمه معصومين قبل از آن حضرت را دوست مي دارند. اينان رفقاي من و دوستان من و بهترين افراد امت من در نزد من بلكه بهترين مخلوقات خداوند براي من هستند (گوارا باد بر صاحبان اين نعمت (ولايت)).
حذيفه مي گويد: ديدم رسول معظم اسلام صلي الله عليه و آله پرده كعبه را گرفته و گريه مي كند. عرض كردم يا رسول الله! چه چيز شما را به گريه آورده است؟

در حديث مباركي كه ابن عباس از زبان پر نور آورنده اسلام حضرت محمد بن عبد الله (ص) نقل كرده به نشانه هايي در رابطه با قيام جهاني حضرت صاحب الامر(ع) تصريح شده است كه به نظر خوانندگان عزيز مي رسد:
«عن ابن عباس عن رسول الله صلي الله عليه و آله: في حديث ان الله اوحي اليه ليله اسري به ان يوصي الي علي و اخبره بالايمه من ولده الي ان قال و آخر رجل منهم يصلي عيسي ابن مريم خلفه يملا الارض عدلا كما مليت جورا و ظلما انجي به من الهلكه و اهدي به من الضلاله و ابري به الاعمي و اشفي به المريض فقلت الهي و سيدي متي يكون ذاك فاوحي الله عزوجل الي يكون ذلك اذا رفع العلم و ظهر الجهل و كثر القراءه و قل العمل و كثر القتل و قل الفقهاء و الهادون و كثر فقهاء الضلاله و الخونه و كثر الشعراء و اتخذ امتك قبورهم مساجد و حليت المصاحف و زخرفت المساجد و كثر الجور و الفساد و ظهر المنكر و امر امتك به و نهي عن المعروف و اكتفي الرجال بالرجال و النساء و صار الامراء كفره و اوليايهم فجره و اعوانهم ظلمه ذووا الراي منهم فسقه و عند ثلاثه خسوف خسف بالمشرق و خسف بالمغرب و خسف بجزيره العرب و خراب بصره علي يد رجل من ذريتك تتبعه الزنوج و خروج رجل من ولد الحسين بن علي و ظهور الدجال يخرج من المشرق من سجستان و ظهور السفياني.»

(عن السكوني عن ابي عبدالله عليه السلام قال: قال رسول الله عليه و آله سياتي علي امتي زمان تخبث فيه سراير هم و تحسن فيه علانيتهم ظمعا في الدنيا لا يريدون به ما عند الله عزوجل يكون امرهم رياء لا يخالطه خوف يعلمهم الله منه بعقاب فيدعونه دعاء الغريق فلا يستجاب لهم.)
سكوني از امام جعفر صادق (ع) نقل مي كند كه رسول خدا(ص) فرمود بر امت من زماني بيايد كه باطن آنها پليد و ظاهرشان به جهت طمع در دنيا آراسته باشد و خداوند را در نظر ندارند عمل آنها ريا است و از او نمي ترسند. خداوند نيز همه آنان را عقوبت خواهد كرد و هر چه دعا كنند حتي غريق مستجاب نخواهد شد.
از اين روايت علامت براي ظهور حضرت بقيه الله ارواحنا الفداء آن هم از زبان آوردنده اسلام حضرت محمد بن عبدالله صلي الله عليه و آله نقل كرده اند.
1 - دلها مملو از خبايث و صفات رذيله مي شود.
2 - مردم تظاهر به خوبيها مي كنند در حالي كه دلشان از خوبيها خالي است
3 - هدف از اين تظاهرات فرورفتن در كثافات اخلاقي دنيا و تعينات آن است
4 - كارهاي آنها اكر چه به صورت عبادت است اما براي غير خدا انجام مي شود (ريا)
5 - توجهي به عالم آخرت نخواهند داشت و از خداوند نمي ترسند.
6 - به جهت اين صفات خداوند آنها را عقاب مي كند به بلاهاي اجتماعي از قبيل جنگ گرفتار ظلم شدن گراني سلب بركت و...
7 - در اين موقع هر چه دعا كنند حتي دعاي غريق هم مستجاب نخواهد شد.

سنريهم آياتنا في الافاق و في انفسهم حتي يتبين لهم انه الحق اولم يكف بربك انه علي كل شيء شهيد.
بزودي آيات و نشانه هايي از قدرت خود را در صحنه گيتي و در (كشور) وجودشان بدانها نشان خواهيم داد، تا بر آنها آشكار شود كه حق است.
ممكن است نشانه هاي آفاقي همان صيحه آسماني باشد و منظور از آيات انفسي همان رعب و ترس باشد كه در دلها جاي مي گيرد.
خواننده عزيز!
تا اين ساعت چنين علايم و نشانه هايي كه براي بشر تمام مجهولات را از بين ببرد و پرده از روي حقايق و ملكوت عالم بردارد به نحوي كه حق آشكار و باطل نابود شود، در صحنه گيتي ديده نشده است و با توجه به اينكه خداوند خلف وعده نخواهد فرمود و حتما بايد اين كار بشود، غير از قيام آخرين نماينده و سفير اعظم او حضرت بقيه الله روحي و ارواح العالمين له الفداء نشانه ديگري نخواهد بود.
و لنبونكم بشيء من الخوف و الجوع و نقص من الاموال و الانفس و الثمرات و بشر الصابرين.
و هر آينه شما را به وسيله ترس و گرسنگي و نقص در مالها و جانها و ميوه ها مي آزماييم، و صبر كنندگان را بشارت ده.
محمد بن مسلم از امام صادق عليه السلام روايت مي كند كه پيش از قيام مهدي ما سلام الله عليه مردم به انواع بلاها مبتلا مي شوند و موفقيت با صابران است.

 دلسردی و یأس: با توجه به اين كه نشانه ها بر اساس پيش بيني معصومان (ع)، در طول دوره غيبت واقع مي شوند، مسلمانان چاره اي ندارند جز آن منتظر تحقق آنها بمانند و در برابر رخدادها تسليم باشند. روشن است كه اين، سبب دلسردي و ياس آنان مي شود و در نتيجه از تعقيب اهداف بلند اسلامي و انجام وظايف و مسووليتهاي خويش، دلسرد مي شوند.
اين اشكال درست نيست، زيرا همان گونه كه پيش از اين اشاره كرديم، نشانه هاي ظهور، چه حتمي و چه غير حتمي، اموري نيستند كه تغيير ناپذير باشند و بدون هيچ تغييري و به گونه خودكار، در موقع مقرر واقع گردند، بلكه آنها براساس پيش بيني معصومان (ع) در صورتي كه اوضاع و احوال، به همان روال كه پيش بيني شد، جلو رود واقع مي شوند و تنها بيانگر نزديك تر شدن ظهورند، نه چيز ديگر.
در ميان اين همه نشانه اي كه براي ظهور بيان شد، تنها شمار اندكي از نشانه ها، ناگزيرند و بر اساس تفسيري كه از ناگزير بدون آنها ارايه شد، آنها نيز، اموري جبري و تغيير ناپذير نيستند و ممكن است به اراده خداوند، تغيير كنند و يا پيش و پس داشته شوند.
افزون بر اين، نشانه هاي حتمي ظهور، نشانه هاي در آستانه ظهور واقع مي شوند. بنابراين، پيش بيني و تبيين نشانه هاي ظهور، نه تنها مايه دلسردي و سستي مومنان نمي گردد كه چراغ اميد را در دل آنان روشن نگه مي دارد و آنان را در به عهده گرفتن نقشهاي اساسي دلگرم مي كند.

از جمله نشانه هاي ظهور كه در روايات به آن اشاره شده، طلوع خورشيد از مغرب است، وقوع چنين پديده اي، اگر معناي ظاهري آن مراد باشد، مستلزم در هم ريختن و از هم پاشيدن نظم جهان و تغيير در حركت منظومه شمسي خواهد بود و اين، با اصول حاكم بر نظام طبيعت، ناسازگاري دارد. به طور قطع حضرت مهدي (ع)، بر روي همين زمين، حكومت جهاني خويش را تشكيل مي دهد.
بر اين اساس تحقق اين نشانه به گونه معجزه، چنانكه برخي پنداشته اند، ميسر نيست، زيرا معجزه در محدوده نظام حاكم بر طبيعت و جهان صورت مي گيرد.
به نظر مي رسد، منظور از طلوع خورشيد از مغرب، حضرت مهدي (ع) است.
فيض كاشاني در توضيح روايتي در اين زمينه مي نويسد:
وكانه كني بطلوع الشمس من مغربها في الحديث عن ظهوره (ع) كما يظهر من بعض الاخبار).

در منابع ديني، از جنگ هاي خونين و كشتارهاي بزرگ نيز، به عنوان نشانه هاي ظهور ياد شده است . گويا اين جنگها بين اهل باطل، بر سر رقابتهاي مادي و سياسي روي مي دهد كه در نهايت، بدون پيروزي هيچ يك از دو گروه و پس از برجاي گذاشتن. انبوهي از كشته ها، پايان مي يابد. بروز چنين فاجعه هاي بزرگ، نتيجه طبيعي فساد زمين و فراگير شدن ظلم و جور است. از برخي روايات، استفاده مي شود كه در منطقه (قرقيسا) جنگ عظيمي بين بني عباس و مرداني رخ مي دهد كه نوجوانان زورمند، فرسوده و پير مي گردد و لاشه هاي كشته ها بر روي هم انباشته مي گردد. از قراين و شواهد بر مي آيد كه اين خون ريزيهاي بزرگ، در همان واقعه خروج سفياني و آشوبهاي آن زمان است و حادثه جداگانه اي نيست.
اين احتمال نيز وجود دارد كه منظور از اين روايات، درهم كوبيدن مستكبران و دشمنان حق و عدالت باشد كه در زمان ظهور و به دست مهدي (ع) انجام مي شود، بنابراين از وقايع دوران ظهور است، نه نشانه ظهور.

در سال ظهور، بارانهاي پياپي، زمين را آباد و سرسبز مي كند و وضع مردم، بهتر مي شود. امامان (ع) در تبيين نشانه هاي ظهور و خبر دادن از رخدادهاي آن روزگار، از اين واقعه نيز، ياد كرده اند كه به چند نمونه از احاديثي كه در اين باره رسيده اشاره مي كنيم:
شيخ مفيد، با بهره گيري از روايات، مي نويسد:
(ثم يختم ذلك باربع وعشرين مطره متصل فتحيي بها الارض بعد موتها و تعرف بركاتها).
پس پايان مي گيرد اين (پديد آمدن نشانه ها) با بيست و چهار باران پياپي كه زمين را پس از آن كه مرده بود، زنده مي كند و بركات آن را مي شناساند.
شيخ طوسي از امام صادق (ع) روايت مي كند:
(ان قدام القايم لسنه غيداقه، يفسد التمر في النخل فلاتشكوا في ذلك ).                                        در آستانه قيام مهدي (ع)، سالي پر باران خواهد بود كه در اثر آن، خرما بر روي نخل مي پوسد. پس در اين، ترديدي به خود راه ندهيد.
يا امام صادق مي فرمايد:
(واذا آن قيامه، مطر الناس في جمادي الآخره وعشره ايام من رجب، مطرا لم ير الناس مثله، فينبت الله به لحوم المومنين في ابدانهم في قبورهم...).
و چون هنگام ظهور مهدي (ع) نزديك شود، در تمام ماه جمادي الآخر و ده روز نخست ماه رجب، باراني بر مردم ببارد كه تا آن هنگام، مانند آن را نديده باشند. پس خداوند، به وسيله آن، گوشت بر بدن مومنان، كه در قبرهايشان خفته اند، بروياند.

انقلاب حضرت مهدي (ع) همچون ديگر انقلابها، بدون مقدمه و زمينه سازي، به وجود نمي آيد، بلكه در آستانه ظهور، حركتهايي پا مي گيرد و زمينه را براي ظهور آن حضرت فراهم مي آورد. اين سلسله قيامها و انقلابها كه از سوي حق پويان صورت مي گيرد، براساس آنچه در برخي روايات آمده، زمينه را براي حركت جهاني مهدي (عج) آماده مي كند.
پيشگويي تحقق اين نشانه ها، به تعبيرهاي گوناگوني در روايات آمده كه به چند نمونه از آن اشاره مي كنيم:
پيامبر اكرم (ص) مي فرمايد:
(يخرج ناس بالمشرق فيوطيون للمهدي سلطانه) .
گروهي از ناحيه مشرق، قد بر مي افرازند و زمينه حكومت مهدي (ع) را فراهم مي سازند.
يا مي فرمايد:
(تجي ء الرايات السود من قبل المشرق كان قلوبهم زبر الحديد فمن سمع بهم فلياتهم فبايعهم ولوحبوا علي الثلج) .
افرادي با بيرقهاي سياه، از ناحيه مشرق مي آيند كه دلهاي آنان مانند قطعه هاي فولاد، محكم است. پس هر كس قيام آنان را شنيد، براي بيعت به سوي آنان بشتابد، هر چند لازم باشد، با سينه بر روي برف برود.

فراگير شدن ظلم و جور، از نشانه هاي معروف ظهور حضرت مهدي (ع) به شمار است. اين نشانه، در روايات بسيار، به چشم مي خورد. در بعضي به همين عنوان كلي، مورد اشاره قرار گرفته، چنانكه در روايت معروفي كه با سندهاي گوناگون نقل شده آمده:
(يملا الله به الارض قسطا وعدلا بعد ما مليت ظلما وجورا).
خداوند، به وسيله ظهور مهدي (ع) زمين را پر از عدل و داد مي سازد، پس از آن كه از ظلم و ستم پر شده باشد.
يا از حضرت مهدي (عج) نقل شده:
(علامه ظهوري كثره الهرج والمرج والفتن...).
نشانه آشكار شدن من، زياد شدن هرج و مرج و فتنه ها و آشوب هاست.
گاهي نيز، زياد شدن گناهان و مفاسد اخلاقي و اجتماعي در ميان مسلمانان، به عنوان نشانه هاي نزديك شدن ظهور پيش گويي شده است.
علامه مجلسي، در باب نشانه هاي ظهور، روايتي را از امام صادق (ع) آورده كه در آن، بيش از يكصد نوع گناه و انحراف اخلاقي، اجتماعي، اعتقادي و فرهنگي كه در دوران غيبت، دامن گير جوامع اسلامي مي شود، پيش گويي شده است ، از جمله: رشوه خواري، قماربازي، شراب خواري، زياد شدن زنا، لواط، قطع صلح رحم، سنگ دل شدن مردمان، اهتمام مردم تنها به شهوت و شكم، از ميان رفتن شرم، نپرداختن زكات و خمس، كم فروشي، بي اعتنايي به اوقات نماز، آراستن مساجد به زيور آلات، گزاردن حج به انگيزه هاي مادي و براي غير خدا، رعايت نكردن احترام بزرگترها، پيروي از ثروتمندان، صرف كردن سرمايه هاي عظيم در فساد و ابتذال و بي ديني، چاپلوسي و تملق گويي و....